Biz kadınlar erkeklerimizden ne bekleriz ya da ne yapmalarını isteriz ? Çoğu erkek bizim aslında imkansızı istediğimizi düşünür.Oysa durum oldukça değişiktir.

Aslında biz kadınların erkeklerden öyle uç değil istedikleri..

Bir Kadın kocasından aslında sanıldığının aksine evi silip süpürmesini beklemez; ama “hiçbir şey yapmıyormuş” muamelesi görmeyi de hazmedemez. Hiç olmazsa samimi bir şekilde “Hayatım bütün gün koşturup yoruluyorsun, Allah razı olsun.” cümlelerini duymak, “sevgi” ve “şefkat” bekler.

Kadınlar, eşlerinin kapıdan girer girmez, “Yorgunluktan ölüyorum” sözleriyle selamsız sabahsız direkt TV’nin karşısına geçmelerini istemez.

Yapılan yemek ya da işlerle ilgili “takdir”lerini belirtmesini, bir eksiklik varsa “iğnelemeden” ve usulünce söylemesini bekler.

Bir kadın eşinden, “Sustur şu çocuğu be kadın! Zaten akşama kadar kafam şişiyor. Bir de senin çocuğunun zırıltılarını mı dinleyeceğim? Görmüyor musun haberleri dinliyorum!” demesini beklemez. (Çocuk sanki sadece kadınındır!)

Hanımlar eşlerinden evi toparlamasını beklemez. Ama en azından “Nerde benim çoraplarım! Şu kenarda duran çoraplarımın sana ne zararı var?” demek yerine çoraplarını belirli bir yere koyması öğrenmesini, kirliyse kirli sepetine bırakmasını bekler.

Kadınlar işten gelen eşlerinin, “Aaa! Bu çocuk ağlıyor, yemek de hazır değil zaten arkadaşlar da beni bekliyor. Haydi eyvallah!” deyip çekip gitmesini değil, “Ben çocukla ilgileneyim sen bir şeyler hazırla yiyelim. İstersen yemekten sonra uzanıver. Ben çocuğa bakarım.” gibi tepkiler, “hoşgörü”, “yumuşaklık”, “merhamet”, “destek”, “güven”, “himaye” bekler.

Kadınlar, eşlerinden tercihlerini, akrabalarını hor görmemesini bekler